Stichting Vertellen Archief Wereld Verteldag 20 mrt Verhalen Boekenlijst Links  Over vertellen  Vragen
Vertellers Vertelcursussen

Vertelkringen

Vertelhuizen Mailinglijst Vertelagenda Contact Startpagina  

Veel gestelde vragen

  • Kan je lid worden van de Stichting?
    Nee, je kan geen lid worden van de stichting. Over een tijdje kan je wel de Stichting financieel steunen door Donateur te worden. Dit idee is nog in ontwikkeling.
  • Hoe zit het met auteursrechten?
    Beschreven verhalen en verhaalideeen vallen allemaal onder het auteursrecht.
    In de meeste landen hangt de duur van het auteursrecht af van het leven van de auteur. Na zijn of haar dood, kunnen de erfgenamen het auteursrecht gedurende ten minste 50 jaar exploiteren. In de meeste landen is die periode verlengd tot 70 jaar na de dood van de auteur.
    Dat betekent dat voor elke openbaarmaking aan de auteur of de rechthebbende toestemming gevraagd moet worden.
    Bij openbaarmaking gaat het om het ter beschikking stellen van een werk (van letterkunde, wetenschap of kunst) of verveelvoudiging ervan aan het publiek.
    Zo zijn bijvoorbeeld het uitzenden van muziek en films, laten horen van muziek, opvoeren van een toneelstuk, uitvoeren van een muziekstuk, voorlezen uit een boek in de bibliotheek, vertonen van een film, het drukken van tijdschriften, persen van cd's, online aanbieden van beeld, muziek en teksten allemaal vormen van openbaarmaking.
    Helaas is het niet voldoende om een eigen bewerking te leveren om die toestemming te ontlopen. Ook een variant: "gebaseerd op het verhaal of het boek van X" maakt het werk nog niet van de verteller.
    Het is niet op voorhand te zeggen wanneer een (bewerkt) verhaal door kan gaan voor een nieuw verhaal (bijvoorbeeld als parodie). Dat wordt in ernstige gevallen meestal uitgevochten voor de rechter. Er zijn gevallen bekend waarin alleen een herkenbare hoofdpersoon al voldoende was voor een veroordeling wegens plagiaat.

In de praktijk betekent het dat je meestal ofwel van te voren de rechthebbende moet opsporen (meestal via de uitgeverij) en voor de rechten moet betalen, ofwel dat je het risico moet lopen om achteraf geconfronteerd te worden met een rekening. Dat opsporen van rechthebbenden is vaak een moeizaam werkje wat erg lang kan duren.

Die hoogte van de rekening hangt meestal af van de hoeveelheid bereik dat je met het verhaal hebt gehad (aantal voorstellingen en toeschouwers) en met de belangrijkheid van het gebruikte werk (de werken van J.K. Rowling zijn iets duurder dan die van Marco Holmer bijvoorbeeld)
Vaak zijn de rechten een deel van de opbrengst.
Hoe groot het risico is om met je geleende verhaal ontdekt te worden kun je zelf alleen maar inschatten, maar wanneer je alleen in een besloten kring je verhaal vertelt en daarmee niet breed in de krant komt, dan is de kans dat je ontdekt wordt natuurlijk veel kleiner (Bezien vanuit een rechthebbende in Amerika die dat dan moet signaleren mislschien wel nihil) dan wanneer je er avond aan avond mee in carre staat.

Iedere verteller die materiaal van anderen gebruikt moet zelf beoordelen hoe hij of zij te werk gaat in deze.
Waarbij ikzelf de opvatting huldig dat in ieder geval Nederlandse schrijvers recht hebben op een vergoeding.
Schrijven is net als vertellen niet een geweldig lucratieve baan.

Als u om welke reden dan ook iets wilt vragen, stuur dan een bericht naar de Stichting: info@vertellen.com
Copyright © 1999-2007 Stichting Vertellen. ---Statistieken----