Loek Boer trekt door het land met een rugzak vol voorwerpen die hem herinneren aan verhalen. Over hemzelf, u en jou, over mensen van vroeger, over mensen van straks. Verhalen die waar gebeurd (kunnen) zijn of die misschien waar worden: 't is maar hoe je ze verstaat. Verhalen zijn als een spiegel voor je ziel: ze kunnen inzicht geven, helen. Ze doen je lachen soms zelfs door je tranen heen; ze laten je huilen, soms zelfs door je lachen heen.

Verhalen gaan over leuke dingen, over moeilijke dingen, over gekke dingen of over spannende dingen.

Veel verhalen dreigen echter te verdwijnen. Onze samenleving is gecomputeriseerd. De digitale snelweg vereenvoudigt en compliceert ons leven. Dus moeten we ons steeds vaker 'onthaasten'. Bijvoorbeeld door te luisteren naar 'verhalen onderweg', uit andere tijden en culturen. En even niet te kijken naar het compurterbeeld, maar naar het beeld dat de verhalenverteller oproept. Om daarna weer verder te gaan zoals we gewoon zijn of ....... misschien toch even anders?

Het is de kracht van de verhalenverteller om zijn luisteraars mee te nemen naar een andere wereld en zo een brug te slaan tussen daar en toen en hier en nu.

Ook kun je hem uitnodigen voor een kerkdienst of bijzondere viering. Daarbij kan gedacht worden aan een huwelijksfeest, een doop, begrafenis of crematie.

Hij vertelt aan jong en oud, afzonderlijk en/of gezamenlijk. De verhalen worden in overleg gekozen.

Ook voor workshops van 1 of enkele dagdelen kun je hem uitnodigen. Of inschrijven op de workshops die hijzelf organiseert.